မေတြ႔ခဲ႔သင္႔ဘူး

ဘဝဆိုတာေနညိဳခ်ိန္အိပ္တန္းတက္
ငွက္ကေလးေတြရဲ႕အျဖစ္ေလာက္ေတာ႔မလြယ္ကူတာ

မင္းလည္းအသိ။

လူ႔ဝန္းက်င္နယ္ပယ္သစ္တို႔ရဲ႕
အလယ္မွာမင္းနဲ႔ကိုယ္ဆံုမွတ္
မရွိမွာပဲလ်က္ေတြ႔ဆံုခဲ႔ၾကတယ္။
ျမတ္ႏုိးျခင္းေတြရင္ဝယ္
ျဖစ္တည္အခ်စ္မည္ခဲ႔လည္း
ကံၾကမၼာရဲ႕ဓါးသြားထက္ကေဝးကြာ
ျခင္းေတြကလြမ္းေဆြးျခင္းရဲ႕
နိဒါန္းကိုေဆာင္က်င္းေပးခဲ႔တာလား။
မေမ်ာ္လင္႔ခဲ႔ပါဘူး
ေျပာင္းလဲျခင္းရဲ႕နိယာမေအာက္မွာ
နင္႔ႏွလံုးသာေလးအေရာင္ဆိုး
ခဲ႔မယ္လို႔''
ခုေတာ႔လည္းေမွာင္မိုက္ျခင္းရဲ႕
ငါ႔ကမာၻမွာၾကယ္စင္လည္းတပြင္႔ေတာင္
မွမလင္းရွာေတာ႔ဘူး။

ရင္မွာေဆာင္း

တစ္ေလာကလံုးမွာခရမ္းႏုေရာင္ ေလးေတြမႈိင္း..မႈိင္းေဝေန ႏွင္းဝတ္မႈန္ေတြရဲ႕အတားဆီးမဲ႔နယ္ကြ်ံမႈ႔ေတြ ရင္ခြင္မွာတြယ္ျငိလာတဲ႔အတိတ္ဆိုတဲ႔ကမာၻ... အေပးယူေလးကိုေတာင္းဆိုဖို႔ရာ အလွမ္းေဝးေနျပီလား ေႏွာင္းေႏွးခ်ိန္မွာမထူးတဲ႔ ေမ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြ ရင္ခြင္မွာခံစားေနတဲ႔ ဘဝဆိုတဲ႔ကဗ်ာ.... အေနေဝး ေျမေဝးမွာဆံုးရႈံးသြားရေတာ႔မယ္႔ ရင္မွာေဆာင္း....... ျပန္သင္႔မျပန္သင္႔ဆံုးျဖတ္ခြင္႔မရွိေတာ႔တဲ႔ ရင္မွာေဆာင္း.... အေတြးသံတရာရဲ႕အလင္းနဲ႔အေမွာင္ ေန႔ရက္ေဟာင္းေတြဟာ အခုမွရတဲ႔အခြင္႔ေရးအတြက္ အလုအယက္တိုးေဝွ႔လာတယ္... အဆံုးစြန္ထိသာေတြ႔ႏုိင္ခဲ႔ရင္ မဆံုးျဖတ္ခဲ႔ပါဘူး... အမွားဝကၤပါမွာစိတ္ေနာက္ ကိုယ္ပါမိေတာ႔ရင္ခြင္မွာနာက်ည္း ေနတဲ႔အလြမ္းေတြနဲ႔..လူ..