မေတြ႔ခဲ႔သင္႔ဘူး

ဘဝဆိုတာေနညိဳခ်ိန္အိပ္တန္းတက္
ငွက္ကေလးေတြရဲ႕အျဖစ္ေလာက္ေတာ႔မလြယ္ကူတာ

မင္းလည္းအသိ။

လူ႔ဝန္းက်င္နယ္ပယ္သစ္တို႔ရဲ႕
အလယ္မွာမင္းနဲ႔ကိုယ္ဆံုမွတ္
မရွိမွာပဲလ်က္ေတြ႔ဆံုခဲ႔ၾကတယ္။
ျမတ္ႏုိးျခင္းေတြရင္ဝယ္
ျဖစ္တည္အခ်စ္မည္ခဲ႔လည္း
ကံၾကမၼာရဲ႕ဓါးသြားထက္ကေဝးကြာ
ျခင္းေတြကလြမ္းေဆြးျခင္းရဲ႕
နိဒါန္းကိုေဆာင္က်င္းေပးခဲ႔တာလား။
မေမ်ာ္လင္႔ခဲ႔ပါဘူး
ေျပာင္းလဲျခင္းရဲ႕နိယာမေအာက္မွာ
နင္႔ႏွလံုးသာေလးအေရာင္ဆိုး
ခဲ႔မယ္လို႔''
ခုေတာ႔လည္းေမွာင္မိုက္ျခင္းရဲ႕
ငါ႔ကမာၻမွာၾကယ္စင္လည္းတပြင္႔ေတာင္
မွမလင္းရွာေတာ႔ဘူး။

ရင္မွာေဆာင္း

တစ္ေလာကလံုးမွာခရမ္းႏုေရာင္ ေလးေတြမႈိင္း..မႈိင္းေဝေန ႏွင္းဝတ္မႈန္ေတြရဲ႕အတားဆီးမဲ႔နယ္ကြ်ံမႈ႔ေတြ ရင္ခြင္မွာတြယ္ျငိလာတဲ႔အတိတ္ဆိုတဲ႔ကမာၻ... အေပးယူေလးကိုေတာင္းဆိုဖို႔ရာ အလွမ္းေဝးေနျပီလား ေႏွာင္းေႏွးခ်ိန္မွာမထူးတဲ႔ ေမ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြ ရင္ခြင္မွာခံစားေနတဲ႔ ဘဝဆိုတဲ႔ကဗ်ာ.... အေနေဝး ေျမေဝးမွာဆံုးရႈံးသြားရေတာ႔မယ္႔ ရင္မွာေဆာင္း....... ျပန္သင္႔မျပန္သင္႔ဆံုးျဖတ္ခြင္႔မရွိေတာ႔တဲ႔ ရင္မွာေဆာင္း.... အေတြးသံတရာရဲ႕အလင္းနဲ႔အေမွာင္ ေန႔ရက္ေဟာင္းေတြဟာ အခုမွရတဲ႔အခြင္႔ေရးအတြက္ အလုအယက္တိုးေဝွ႔လာတယ္... အဆံုးစြန္ထိသာေတြ႔ႏုိင္ခဲ႔ရင္ မဆံုးျဖတ္ခဲ႔ပါဘူး... အမွားဝကၤပါမွာစိတ္ေနာက္ ကိုယ္ပါမိေတာ႔ရင္ခြင္မွာနာက်ည္း ေနတဲ႔အလြမ္းေတြနဲ႔..လူ..

သူငယ္ခ်င္းသို႔

သံေခ်းတစ္ထပ္ရြွံတစ္ထပ္မို႔
သူတို႔ရဲ႕စိတ္အတင္ခ်ကို
မင္းဘယ္လိုမွဖတ္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။
အာေငြ႔မႈတ္သံေတြၾကားမွာပဲရယ္ကာ
ေမာကာတစ္ေႏြလံုးပိတ္
ကိုယ္႔ယဥ္ေက်းမႈ႔ကိုယ္အိပ္ပစ္လိုက္ကြယ္။
သူငယ္ခ်င္း
ေလာကမာယာဆိုတာ
အတီးခံရတဲ႔ဗံုေတြရဲ႕ဂီတပါပဲ။
စစ္တုရင္တစ္ပဲြလံုးကိုဆြဲေမွာက္
ခံလိုက္ရေပမယ္႔...
ဘာျဖစ္လဲဝမ္းမနည္းေၾကး
တို႔တစ္ေတြရြာသြန္းက်ရုံေပါ႔။
ယံုၾကည္ထားစမ္းေရခိုးေရေငြ႔
ေတြလည္းပင္လယ္ျပင္ကို
ပစ္ေပါက္စိုက္ပ်ဳိးႏုိင္တယ္ဆိုတာ။

တာရာမင္းေဝ၏..မိုးေခါင္လို႔တီးတဲ႔ဗံုသံမွ..အမွတ္တရ..for tawaya..

ယိုယြင္းသစၥာ

ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြမျပယ္ေသာ
သစၥာႏွင္႔တည္ျမဲစြာေစာင္းဆိုင္းဖို႔
အိပ္မတ္ေတြေပးခဲ႔သူ..
ေျပာမဆံုးတဲ႔မင္းရဲ႕သစၥာတရားေတြ
အခုေတာ႔ပ်က္သုန္းေနမွန္း
သိလွ်က္နဲ႔ဆက္၍လွည္႔စားခဲ႔သူ..
ခ်စ္တက္တဲ႔စိတ္တစ္ခုေၾကာင္႔
အတုေယာင္ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႔
ၾကည္ႏူးမိခဲ႔ငါက''အ''ရယ္လို႔ေတာ႔
ဟုတ္ဘူးကြယ္..
အျပစ္မျမင္ႏိုင္တဲ႔ခ်စ္တဲ႔စိတ္တခု
ေၾကာင္႔သာငါမင္းကိုခြင္႔လြတ္
တက္ခဲ႔တယ္..
ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြေမ်ာ္လင္႔ျခင္းနဲ႔
တူေအာင္ေမ်ာ္လင္႔ေနဖို႔ခြန္အားေတြ
မရိွေတာ႔ဘူး..
ဘာေၾကာင္းလဲဆိုရင္တျဖဳတ္ျဖဳတ္
နဲ႔ေၾကြက်ေသာၾကယ္ေတြလိုမင္းရဲ႕
သစၥာတရားယိုယြင္းခဲ႔လို႔ေပါ႔....


ဘေလာ႔ဂါတဦးရဲ႕ခံစားခ်က္ေလးပါ။

ေဆးေရာင္စံုအိပ္မတ္

ဆႏၵနဲ႔ဘဝလက္ေတြ႔မက်တဲ႔
အျဖစ္ေတြႏွလံုးသားဟာအျပစ္
မရွိပါပဲ...ပါးပါးလွပ္လွပ္ေၾကမြ
ျခင္းကိုခံလိုက္ရတယ္။
ၾကယ္ေၾကြညတိုင္းဆုေတာင္း
မယ္ဆိုကိုယ္႔ရင္မွာၾကယ္ေတြ
ဘယ္ႏွစ္ခါမွ်ေၾကြက်ခဲ႔ဖူးျပီလဲ။
''တ''တိုင္းမျပည္႔တဲ႔ဘဝမွာ
ရင္ထဲကေတာင္းဆုတစ္ခုဟာ
မင္းပါလို႔ေျပာရင္ၾကယ္စင္
ေတြငိုေလမလး...အစိုးမရတဲ႔
ငါ႔အတိတ္ေတြမွာမင္းမွမင္းျဖစ္
ေနခဲ႔ေတာ႔..ေျပာင္းလဲမသြားမဲ႔
အနာဂတ္မွာ
အမွတ္တမဲ႔ေတြဟာအမွတ္တရ
ျဖစ္ျခင္းနဲ႔အညီအျမဲထာဝရလည္း
ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
မျပီးဆံုးေသးတဲ႔ပန္းခ်ီကားတစ္
ခ်ပ္ရဲ႕ေဆးေရာင္စံုအိပ္မတ္ေတြ
ျပန္လည္ရွင္သန္ခြင္႔ရခဲ႔ရင္........

လြမ္းသူရင္ခြင္သိုွေ႔ႏြ

   
ဥၾသတြန္သံညံမစဲ
ပိေတာက္ပန္းေတြဖူးပြင္႔
ေဝဆာတဲ႔လတန္ခူးသို႔
ေရာက္ရွိခဲ႔ျပန္ျပီႏြယ္။
အလြမ္းဓါတ္ခံရွိသူကိုယ္႔အတြက္ေတာ႔
တခ်ိဳ႕အရာေတြအတြက္မည္သို႔မည္ပံု
ေမ႔စြမ္းႏိုင္အ႔ံနည္း။
တခ်ိန္တုန္းကေကာင္းကင္ျပာၾကီးရဲ႕
ေအာက္မွာခ်စ္သူႏွစ္ဦးတူယွဥ္လက္
တဲြေလ်ာက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔လမ္းက်ဥ္းေလးရယ္
ခံုတန္းေလးေပါာထိုင္ရင္းကန္ေရျပင္ဧ။္
ေငြေရာင္လိုွင္းတြန္႔ေလးေတြကိုတူႏွစ္
ကိုယ္ေငးေမာ႔ခဲ႔ၾကတဲ႔အခ်ိန္ခါေတြ
အရာရာမွာလြမ္းစရာအျဖစ္နဲသာ
ရရွိခဲ႔တဲ႔ကိုယ္႔အတြက္ေတာ႔
ေႏြလယ္ေခါင္မွာအရူးရင္႔တေယာက္
ရဲ႕လြမ္းဇက္ေတြအကန္႔သတ္မရွိ
စီးဆင္းေနအံုးမည္သာ။

မမုန္းေမ႔ရက္ပါ

ၾကင္သူစိမ္းကားမုန္းရက္ေတြ
ေျခြခဲ႔လည္းမမုန္းေမ႔ရက္ပါ။
ညို႔မ်က္ဝန္းေတြေအာက္မွာ
အာရုံေတြခစားေလသမွ်
တသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ႔
ျမစ္ျပင္က်ယ္ေတြလိုအလြမ္း
ေခ်ာင္းငယ္ေလးစီးဆင္းခဲ႔ျပီ။
တေနစီျခားလို႔ေမ႔ရက္ႏုိင္သူ
သံေယာစဥ္ခ်စ္ခြန္းေလးေတြ
သီက်ဴးတုန္းကမင္းႏွဳတ္က
ထြက္က်တဲ႔စကာလံုးတိုင္းဟာ
ကိုယ္ရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူညီ
လို႔ငါတို႔ရဲ႕ကမၻာငယ္လည္းလွပ
ခဲ႔ဖူးတယ္။
ခုေတာ႔လည္းျခားနားသြားျပီ
ျဖစ္တဲ႔ဘဝေတြရဲ႕ဆံုမွတ္ဆို
တာတို႔ႏွစ္ဦးၾကားရွိမလာႏုိင္
ခဲ႔ေတာ႔အသည္းကြဲသမားရဲ႕
ၾကမ္းျပင္မွာတိမ္ေတြငိုတာ
ေႏြဆန္လွခ်ည္ရဲ႕။