ၾကင္သူစိမ္းကားမုန္းရက္ေတြ
ေျခြခဲ႔လည္းမမုန္းေမ႔ရက္ပါ။
ညို႔မ်က္ဝန္းေတြေအာက္မွာ
အာရုံေတြခစားေလသမွ်
တသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ႔
ျမစ္ျပင္က်ယ္ေတြလိုအလြမ္း
ေခ်ာင္းငယ္ေလးစီးဆင္းခဲ႔ျပီ။
တေနစီျခားလို႔ေမ႔ရက္ႏုိင္သူ
သံေယာစဥ္ခ်စ္ခြန္းေလးေတြ
သီက်ဴးတုန္းကမင္းႏွဳတ္က
ထြက္က်တဲ႔စကာလံုးတိုင္းဟာ
ကိုယ္ရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူညီ
လို႔ငါတို႔ရဲ႕ကမၻာငယ္လည္းလွပ
ခဲ႔ဖူးတယ္။
ခုေတာ႔လည္းျခားနားသြားျပီ
ျဖစ္တဲ႔ဘဝေတြရဲ႕ဆံုမွတ္ဆို
တာတို႔ႏွစ္ဦးၾကားရွိမလာႏုိင္
ခဲ႔ေတာ႔အသည္းကြဲသမားရဲ႕
ၾကမ္းျပင္မွာတိမ္ေတြငိုတာ
ေႏြဆန္လွခ်ည္ရဲ႕။
No comments:
Post a Comment